του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Ο γερο-ποδηλάτης ξεχώριζε όχι μόνο γιατί ήταν πολύ γέρος για να ανεβαίνει στο ποδήλατο, ούτε γιατί οδηγούσε στο οδόστρωμα με σταθερότητα και σιγουριά που σου προκαλούσε το θαυμασμό. Εγώ δεν τολμούσα να κατεβώ απ΄ το πεζοδρόμιο, γιατί υπήρχε μεγάλη κίνηση αυτοκινήτων στο δρόμο .
Ο γερο- ποδηλάτης ξεχώριζε από την επιμέλεια και τη φροντίδα που έδειχνε στο συνεπιβάτη του. Είχε κατασκευάσει ειδική σχάρα, τόσο φαρδιά , που επάνω της καθόταν άνετα και ισορροπούσε ένας γέρικος σκύλος. Από μακριά, όταν τους είδα νόμισα ότι ήταν ένας γέρος γύφτος με τη μαϊμού. Μου ξανάφερε στο νου την εικόνα που είχα διατηρήσει στη μνήμη μου από τα παιδικά μου χρόνια όταν στο χωριό μου έτρεχα να δω τη μικρή υπαίθρια παράσταση , που έδινε κάποιος γύφτος με μια μαϊμού.
Ο γέρος έσπρωχνε το ποδήλατο με το σκύλο του καθώς ανέβαινε την υπόγεια ανηφορική διάβαση του τραίνου. Ένας άλλος γέρος βάδιζε δίπλα του και τον ενθάρρυνε να βάλει τα δυνατά του . Το ποδήλατο με το ζωντανό φορτίο ήταν βαρύ για την ηλικία του και δύσκολα κυλούσε σε τόσο μεγάλη ανηφόρα. Ακριβώς πίσω τους έσπρωχνα κι εγώ το ποδήλατό μου, ενώ νεαροί ποδηλάτες μας προσπερνούσαν με ταχύτητα και δεν είχαν ανάγκη να κατεβούν απ΄ τα ποδήλατά τους και να τα σπρώξουν με τα χέρια τους.
Βρισκόμασταν έξω απ την μεγάλη είσοδο του Τελωνείου, όπου υπήρχε σταθμευμένο ένα μεγάλο καμιόνι. Ο γέρος διάλεξε να το προσπεράσει απ΄’ το οδόστρωμα, ενώ εγώ προτίμησα το πεζοδρόμιο. Θαύμασα πάλι με τι σταθερότητα ισορροπούσαν άνθρωπος και σκύλος επάνω στο ποδήλατο ! Ο σκύλος απολάμβανε το θέαμα πίσω από την πλάτη του κυρίου του. Μου έδινε χαρά η παρουσία τους , που έδειχνε ξένοιαστη σ΄ ένα κόσμο βιαστικό και γεμάτο φροντίδες.
Μόλις προσπέρασαν το φορτηγό έστριψαν στο πρώτο στενό δρομάκι, την οδό Κομοτηνής και τους ακολούθησα κι εγώ. Μετά από πενήντα μέτρα στρίψαμε πάλι σε ένα ακόμα πιο στενό δρομάκι, πνιγμένο στο πράσινο που αποτελούνταν από άγριες τριανταφυλλιές, αγιόκλημα κι αγγελική που ευωδίαζαν.. Στη μέση του δρόμου υπήρχε ένα αυλάκι. Όλη η γειτονιά αυτή που ανήκει στη συνοικία Χαραυγή έμεινε όπως τα παλιά χρόνια, με τα ισόγεια σπιτάκια τις αυλές , τα περιβόλια και τους κήπους.
Ο γέρος στάθηκε μπροστά σ΄ ένα μικρό ισόγειο σπίτι με αυλή και κήπο, όπου υπήρχαν δυο ποδήλατα ανάμεσα στα λουλούδια. Ο σκύλος πήδησε αμέσως κάτω κι έτρεξε στο δρόμο. > είπα στο γέρο. > . Ο γέρος σαν να ντράπηκε για την υπερβολική του φροντίδα για το σκύλο και προσπάθησε να δικαιολογηθεί. > , είπε. > .