Μία σκέψη «τρελή» θα πω...συγχωρέστε με!

Νάμαι πάλι σήμερα στην «Αττική». Βγαίνω από το μετρό για να ανέβω δύο ορόφους μέχρι τον «ηλεκτρικό». Κι εκεί πέφτω πάλι πάνω στους «αγαπημένους μου φίλους» τους ελεγκτές. Καθώς τα δρομολόγια έχουν αραιώσει ο κόσμος συνωστίζεται μέσα σε κάθε συρμό και βγαίνει σε «μπουλούκια» έξω, τρέχοντας να προλάβει ο καθένας το επόμενο τραίνο. Εκεί ανάμεσα οι ελεγκτές προσπαθούν να «πιάσουν» αυτούς που τρέχουν όπως ο αγρότης προσπαθεί να πιάσει τις κότες που το έσκασαν από το κοτέτσι.